اگر مراد تو ای دوست در نامرادی ماست

                                  مراد خویش دگر باره من نخواهم خواست........

ده پانزده سال اخیر در همه ادوار تاریخ موسیقی ایران، از یک نظر خیلی متفاوت می نماید و آن رواج کم نظیر سازهای کوبه ای و تشکیل گروه های پر شمار کوبه ای نواز است. گر چه در گذشته موسیقایی این دیار، استفاده از سازهای کوبه ای پر حجم برای مناسبت های حکومتی و مذهبی رواج داشته ولی به شکل امروزی نبوده که تعدادی ساز کوبه ای با انگیزه های صرفاً هنری کنار هم بنشینند و بدون تکیه بر سازهای ملودیک بخواهند حرفی بزنند. در همین ده سال اخیر می توان از گروه های کم و بیش معروفی چون "چهل دف" ، "کوبان" ، "ضربانگ" ، "حرکت نو" و "ادوار" نام برد که همگی محور کارشان را بر گروه نوازی تمبک، دف، دهل، نقاره، کاسوره، تاس، دایره و غیره بنا نهاده اند. حتی جریان موسیقی شهرستان های ایران که به طور معمول از پایتخت کم رنگ تر است، در این خصوص تنه به تنه پایتخت می زند. شخصاً تا کنون سه گروه کوبه ای نواز پر حجم و پر توان از شهرهای قم، شهرکرد و اهواز را دیده ام.

  با دیدن و شیندن نمونه کارهای این چنینی گاه از خود می پرسم این همه کوبیدن برای چیست و بی آن که بخواهم واکنشی مثبت یا منفی نشان دهم، انگیزه اصلی چنین حرکت هایی را جست و جو کردم. البته تعدادی از فعالان مربوطه، با گفته ها و نوشته هایشان برخی از پرسش هایم را پاسخ دادند. برای مثال بهنام سامانی از اعضای گروه ضربانگ می گوید: "موسیقی های صرفاً کوبه ای برای مخاطب غیر ایرانی از انواع ملودیک آن جذاب ترند. زیرا مخاطب خارجی در خصوص موسیقی ملودیک ناچار است گوشش را با فواصل خاص موسیقی ایرانی مانند سه گاه و بیات ترک تطبیق دهد ولی برای درک موسیقی کوبه ای چنین ضرورتی ندارد. چرا که اساساً ریتم برای همه انشان ها به نسبت ملودی همه فهم تر است". این توجیح برای عضو فعال گروه ضربانگ که تقریباً تمام فعالیت اش در خارج از کشور است، منطقی به نظر می رسد. اما کامبیز گنجه ای نوازنده تنبک و سرپرست گروه کوبه ای نواز "ادوار" ، فعالیت هنری اش را جور دیگر توجیه می کند. وی در متن کوتاه تازه ترین اثر منتشر شده اش به نام "گروه نوازی تمبک و نقاره" می نویسد: "هنر تمبک نوازی طی سال های اخیر پیشرفت های شایان توجهی، هم از نظر تکنیک نوازندگی و هم از نظر استفاده از ریتم های مختلف داشته است... ولی معمولاً، در همراهی با سازهای ملودیک، هنر نوازندگان تمبک در استفاده بجا از تکنیک ها، مجال بروز پیدا نمی کند." می توان گفت رویکرد پر رنگ کوبه ای نوازان به اجرای موسیقی های بی نیاز از ملودی، اگر برای برخی از موسیقی دوستان و علاقه مندان ملودی های رنگارنگ جذاب نباشد، دست کم برای آهنگساران و نوازندگان سازهای مختلف این ویژگی را دارد تا در طراحی قطعات خود، توجه ویژه ای به سازهای کوبه ای بکنند.

کار جدید گروه ادوار، شامل 6 قطعه است که سه قطعه آن بداهه نوازی و سه قطعه دیگر تنظیم شده اند. اعضای گروه، در این قطعات سعی کرده اند قابلیت های تکنوازی و چند نوازی تمبک را به نمایش بگذارند. ضمن این که حضور ساز نقاره، رنگ دیگری به کلیت کار گروه داده است. استفاده گسترده ایشان از تکنیک چپ و راست کردن باندهای صوتی Panning جلوه ویژه ای به کارشان داده است که در صورت اجرای زنده، ممکن است نتوان به چنین قابلتی دست یافت. اعضای گروه ادوار عبارتند از: کامبیز گنجه ای (تمبک)، وحید اسداللهی (نقاره)، مرتضی یگانه راد (تمبک)، کامران یعقوبی (تمبک)، آرش اسلامی (تمبک، کاخن) و مجید یگانه راد (تمبک).

بخش های بداهه نوازی نقاره با هنرمندی وحید اسداللهی و بداهه نوازی تمبک با اجرای کامبیز گنجه ای، یکی از نقاط برجسته این اثر به نظر می رسد. به ویژه برای شنونده ای که آشنایی کمتری با این دو ساز دارد، خیلی می تواند مفید باشد. چه این که در این دو قطعه، جلوه های متنوعی از صدای تمبک و نقاره را می توان شنید. ضمن این که هر کدام از این دو هنرمند، صاحب شیوه ای اختصاصی در کار خود هستند و از این نظر، کارشان به اصطلاح شخصیت منحصر به فرد دارد.

اثر "گروه نوازی تمبک و نقاره" از سوی موسسه ماهور روانه بازار شده است. علاقه مندان خرید اینترنتی، می توانند برای خرید آن به فروشگاه موسیقی مراجعه کنند.

                                                                                                      هوشنگ سامانی

گروه نوازی تمبک و نقاره


سرپرست گروه: کامبیز گنجه ای
تمبک: کامبیز گنجه ای٬ مرتضی یگانه راد٬ کامران یعقوبی٬ آرش اسلامی٬ مجید یگانه راد

نقاره: وحید اسداللهی
کاخن: آرش اسلامی

روزگاریست که همه عرض بدن می خواهند

همه از دوست فقط چشم و دهن می خواهند

دیو هستند ولی مثل پری می پوشند

گرگهایی که لباس پدری می پوشند

آنچه بینند به مقیاس نظر می سنجند

عشق را همه با دور کمر می سنجند

خوب طبیعی است که یک روزه به پایان برسد

عشق هایی که سر پیچ خیابان برسد.

با آنتن مشکل حجم و تعادل داره !!

تمام طلاهای روی زمین و زیر زمین به قدر یک فضیلت ارزش ندارد.

عشق تنها مرضی است که بیمار از آن لذت می برد.

زمان ناخوشی را به حساب عمر شمیرید.

فالمان هرچه باشد

- باشد!

حالمان را دریاب

خیال کن حافظ را گشوره ای و می خوانی:

مژده ای دل که مسیحا نفسی می آید

نمایشگاه نقاشی و گرافیک

مرتضی یگانه راد و مجید یگانه راد

افتتاحیه: جمعه ۵/۱۱/۱۳۸۶ ساعت ۱۷

مکان: نگارخانه پردیس

جلال آل احمد - خیابان آرش - الوند ۲ - پلاک ۳۰۳

آهنگساز و نوازنده تار :

فرهاد ریحانی

نوازنده تنبک :

مرتضی یگانه راد

قطعات اجرا شده در این اثر عبارتند از :

۱.هفت ضربی اصفهان
۲.در آمد
۳.پنج ضربی
۴.بیات راجه
۵.چهار مضراب بیات راجه
۶.عشاق
۷.شکوه
۸.نوا
۹.رقص خیال ( تقدیم به دوست عزیزم مرتضی یگانه راد )
۱۰.آواز دشتی
۱۱.شرح دلدادگی
۱۲ فرود ( سوز و گداز )
۱۳ چهار مضراب اصفهان

عرضه لوح فشرده این اثر در فروشگاههای معتبر سراسر کشور .